چی به ما مربوطه چی به شما؟
|
+ نوشته شده در پنجشنبه ۲۶ آبان ۱۳۹۰ ساعت 9:59 توسط آهوی وحشی
|
زندگی همچون...
زندگی همچون یك خانه شلوغ و پراثاث و درهم و برهم استو تو درآن غرق ...این تابلو را به دیوار اتاق مى زنى ،آن قالیچه را جلو پلكان مى اندازى،راهرو را جارو مى كنى،مبلها به هم ریخته است،مهمان ها دارند مى رسند و هنوز لباس عوض نكرده اى،در آشپزخانه واویلاست و هنوز هم كارهات مانده است .یكی از مهمان ها كه الان مى آید نكته بین و بهانه گیر و حسودو چهارچشمى همه چیز را مى پاید...از این اتاق به آن اتاق سر مى كشى،از حیاط به توى هال مى پرى،از پله ها به طبقه بالا میروى، بر میگردىپرده و قالى و سماور و گل و میوه و چاى و
شربت و شیرینى و حسنوحسین و مهین و شهین .......غرقه درهمین كشمكش ها و گرفتاری ها و مشغولیات و خیالاتمى روى و مى آ یى و مى دوى و مى پرىكه ناگهان سر پیچ پلكان جلوت یك آینه است ...
خودت را خلاص كن،
بایست و با خودت روبرو شو،
نگاهش كن
خوب نگاهش كن
او را مى شناسى ؟
دقیقا ور اندازش كن
كوشش كن درست بشنا سی اش،
درست بجایش آورى
فكر كن ببین این همان است كه مى خواستى باشى ؟
اگر نه
پس چه كسى و چه كارى فوری تر و مهم تر از اینكه
همه این مشغله هاى سرسام آور و پوچ و روزمره و تكرارى و زودگذر و
تقلیدى و بی دوام و بى قیمت
را از دست و دوشت بریزى و به او بپردازى،
او را درست كنى،
فرصت كم است
مگر عمر آدمى چند هزار سال است ؟!
چه زود هم مى گذرد
مثل صفحات كتابى كه باد ورق مى زند،آنهم كتاب كوچكى كه پنجاه، شصت صفحه بیشتر ندارد...
از آن رد مشو...!
لحظه اى همه چیز را رها كن ،خودت را خلاص كن،
بایست و با خودت روبرو شو،
نگاهش كن
خوب نگاهش كن
او را مى شناسى ؟
دقیقا ور اندازش كن
كوشش كن درست بشنا سی اش،
درست بجایش آورى
فكر كن ببین این همان است كه مى خواستى باشى ؟
اگر نه
پس چه كسى و چه كارى فوری تر و مهم تر از اینكه
همه این مشغله هاى سرسام آور و پوچ و روزمره و تكرارى و زودگذر و
تقلیدى و بی دوام و بى قیمت
را از دست و دوشت بریزى و به او بپردازى،
او را درست كنى،
فرصت كم است
مگر عمر آدمى چند هزار سال است ؟!
چه زود هم مى گذرد
مثل صفحات كتابى كه باد ورق مى زند،آنهم كتاب كوچكى كه پنجاه، شصت صفحه بیشتر ندارد...
دکتر علی شریعتی
+ نوشته شده در پنجشنبه ۲۶ آبان ۱۳۹۰ ساعت 9:53 توسط آهوی وحشی
|
دوچرخه مخصوص زنان
رویانیان: در حال طراحی دوچرخه مخصوص زنان هستیم
+ نوشته شده در پنجشنبه ۲۶ آبان ۱۳۹۰ ساعت 9:52 توسط آهوی وحشی
|
کفشهایم...
دلبسته ی کفشهایم بودم..
کفش هايی که يادگار سال های نو جوانی ام بودند
کفش هايی که يادگار سال های نو جوانی ام بودند
دلم نمی آمد دورشان بيندازم ..
هنوز همان ها را می پوشيدم
اما کفش ها تنگ بودند، و پایم را می زدند
قدم از قدم اگر بر می داشتم زخمی تازه نصیبم ميشد
سعی می کردم کمتر راه بروم، زيرا که رفتن دردناک بود
سعی می کردم کمتر راه بروم، زيرا که رفتن دردناک بود
==============================
می نشستم و زانوهایم را بغل مي گرفتم
و می گفتم: چقدر همه چیز دردناک است
چرا خانه ام کوچک است؟ و شهرم و دنيایم..؟
می نشستم و می گفتم: زندگیم بوی ملالت می دهد و تکرار..
==============================
می نشستم و می گفتم: خوشبختی تنها يک دروغ قديمی است
مینشستم و به خاطر تنگی کفشهایم جایی نمیرفتم
قدم از قدم بر نمیداشتم .. می گفتم و می گفتم...
=========================
پارسايی از کنارم رد شد....
عجب ! پارسا پا برهنه بود و کفشی بر پا نداشت
مرا که ديد لبخندی زد و گفت: خوشبختی دروغ نيست
اما شايد تو خوشبخت نشوی، زيرا خوشبختی خطر کردن است
و زيباترين خطر..... از دست دادن
==============
تا تو به اين کفش های تنگ آويخته ای، برایت دنيا کوچک است و زندگی ملال آور...
جرات کن و کفش تازه به پا کن...
شجاع باش و باور کن که بزرگتر شده ای
==============
رو به پارسا کردم ، پوزخندی زدم و گفتم
اگر راست می گويی پس خودت چرا
کفش تازه به پا نمی کنی تا پا برهنه نباشی؟
کفش تازه به پا نمی کنی تا پا برهنه نباشی؟
==============
پارسا فروتنانه خنديد و پاسخ داد: من مسافرم
و تاوان هر سفرم کفشی بود که هر بار که از سفر برگشتم
تنگ شده بود.. پس هر بار دانستم که قدری بزرگتر شده ام
==============
هزاران جاده را پيمودم، و هزارها پای افزار را دور انداختم
تا فهميدم بزرگ شدن، بهايی دارد که بايد آن را پرداخت
حالا دیگر هيچ کفشی اندازه ی من نيست
======
وسعت زندگی هرکس
به اندازه ی وسعت اندیشه ی اوست
به اندازه ی وسعت اندیشه ی اوست
+ نوشته شده در پنجشنبه ۲۶ آبان ۱۳۹۰ ساعت 9:45 توسط آهوی وحشی
|
مقايسه فرهنگ رانندگي در ايران و كاليفرنيا
+ نوشته شده در پنجشنبه ۲۶ آبان ۱۳۹۰ ساعت 9:37 توسط آهوی وحشی
|
شگفت انگیزترین ساختمان های جهان [ ۳ ]
Posted: 09 Feb 2011 08:14 AM PST
گینس تاپ شما را با ۱۰ ساختمان شگفت انگیز و جالب آشنا خواهد کرد،این سری سوم از شگفت انگیزترین ساختمان های جهان است.
ادیلو،فرانسه
توکیو،ژاپن
پکن،چین
پکن،چین
امپایر استیت پلازا،آلبانی،نیویورک
آبشار نیاگارا،انتاریو،کانادا
آبشار نیاگارا،انتاریو،کانادا
توکیو،ژاپن
مونترال،کبک،کانادا
+ نوشته شده در شنبه ۲۱ آبان ۱۳۹۰ ساعت 20:44 توسط بی تا
|
خلق تصاویر زیبایی
این لینک رو باز کنید و مربع ها رو جابجا کنید .. تصاویر زیبایی خلق میشه
http://www.procreo.jp/labo/lathe_cb.swf
+ نوشته شده در چهارشنبه ۱۸ آبان ۱۳۹۰ ساعت 13:39 توسط آهوی وحشی
|
برای آنان که یادشون رفته من رفتنی ام ...
اومد پيشم حالش خيلي عجيب بود فهميدم با بقيه فرق ميکنه
گفت :حاج آقا يه سوال دارم که خيلي جوابش برام مهمه
گفتم :چشم اگه جوابشو بدونم خوشحال ميشم بتونم کمکتون کنم
گفت: من رفتني ام!
گفتم: يعني چي؟
گفت: دارم ميميرم
گفتم: يعني چي؟
گفت: دارم ميميرم
گفتم: دکتر ديگه اي رفتی، خارج از کشور؟
گفت: نه همه اتفاق نظر دارن، گفتن خارج هم کاري نميشه کرد.
گفتم: خدا کريمه، انشاله که بهت سلامتي ميده
با تعجب نگاه کرد و گفت: اگه من بميرم یعنی خدا کريم نيست؟
فهميدم آدم فهميده ايه و نميشه گل ماليد سرش
گفتم: راست ميگي، حالا سوالت چيه؟
گفت: من از وقتي فهميدم دارم ميميرم خيلي ناراحت شدم از خونه بيرون نميومدم
کارم شده بود تو اتاق موندن و غصه خوردن
تا اينکه يه روز به خودم گفتم تا کي منتظر مرگ باشم
خلاصه يه روز صبح از خونه زدم بيرون مثل همه شروع به کار کردم
اما با مردم فرق داشتم، چون من قرار بود برم و انگار اين حال منو کسي نداشت
خيلي مهربون شدم، ديگه رفتاراي غلط مردم خيلي اذيتم نميکرد
با خودم ميگفتم بذار دلشون خوش باشه که سر من کلاه گذاشتن
آخه من رفتني ام و اونا انگار موندنی
سرتونو درد نيارم من کار ميکردم اما حرص نداشتم
بين مردم بودم اما بهشون ظلم نميکردم و دوستشون داشتم
ماشين عروس که ميديم از ته دل شاد ميشدم و دعا ميکردم
گدا که ميديدم از ته دل غصه ميخوردم و بدون اينکه حساب کتاب کنم کمک ميکردم
مثل پير مردا برای همه جوونا آرزوي خوشبختي ميکردم
الغرض اينکه اين ماجرا منو آدم خوبي کرد و مهربون شدم
حالا سوالم اينه که من به خاطر مرگ خوب شدم و آيا خدا اين خوب شدن منو قبول ميکنه؟
گفتم: بله، اونجور که میدونم و به نظرم ميرسه آدما تا دم رفتن خوب شدنشون واسه خدا عزيزه
آرام آرام خدا حافظي کرد و تشکر، وقتی داشت ميرفت گفتم: راستي نگفتي چقدر وقت داري؟
گفت: معلوم نيست بين يک روز تا چند هزار روز!!!
يه چرتکه انداختم ديدم منم تقريبا همين قدرا وقت دارم. با تعجب گفتم: مگه بيماريت چيه؟
گفت: بيمار نيستم!
گفتم: پس چي؟
گفتم: پس چي؟
گفت: فهميدم مردنيم، رفتم دکتر گفتم: ميتونيد کاري کنيد که نميرم گفتن:نه گفتم: خارج چي؟ و باز گفتند : نه! خلاصه حاجي
مارفتني هستيم وقتش فرقي داره مگه؟
باز خنديد و رفت و دل منو با خودش برد
باز خنديد و رفت و دل منو با خودش برد
برای آنان که یادشون رفته من رفتنی ام ...
حرص می زنند و دیگران را می آزارند ... دوستان من هم رفتنی ام مرا ببخشید از صمیم قلب...
حرص می زنند و دیگران را می آزارند ... دوستان من هم رفتنی ام مرا ببخشید از صمیم قلب...
+ نوشته شده در چهارشنبه ۱۸ آبان ۱۳۹۰ ساعت 13:28 توسط آهوی وحشی
|
گوشی همراه و همسر
اگر آنگونه که با تلفن همراهتان برخورد میکنید با همسرتان بر خورد میکردید
اکنون خوشبخترین فردِ دنیا بودید
اگر هر روز شارژش میکردید
باهاش در روز از همه بیشتر صحبت میکردید
پایِ صحبتهایش می نشستید
... پیغامهایش را دریافت میکردید
پول خرجش میکردید
براش زیور آلاتِ تزئینی میخرید
دورش یک محافظ محکم میکشیدید
در نبودش احساسِ کمبود میکردید
حاضر نبودید کسی نزدیکش شود حتی
مطالبِ خصوصیتان را به حافظه اش میسپردید
همیشه و همهجا همراهتان بود حتی در اوج تنهایی
و اگر همیشه... همراهِ اولتان بود
با داشتن یک همسر خوب و مهربان هیچکس تنها نیست
الان هم که گوشی ها تاچی شده، اگر همونقدر که گوشی رو تاچ میکنید همسرتون رو نوازش بکنید کلی خوشبخت می شوید
جوابیه
بسیار زیبا بود ولی یادآوری میکنیم که
گوشی سر خود حرف نمیزنه
گوشی با یک دکمه خاموش میشه
گوشی نمیگه چی بخر چی نخر
گوشی نمیگه چرا دیر اومدی
گوشی میتونه روی سایلنت باشه
اصلا گوشی میتونه خاموش باشه
گوشی نمیگه شب زود بیا بریم خونه مامانم
گوشیو اگه جا بذاری نمیگه چرا منو نبردی
گوشی حداقل شبا زنگ نمی خوره
از همه اینا مهمتر
بیشتر مردم سالی یه بار گوشی عوض می کنن!
+ نوشته شده در چهارشنبه ۱۸ آبان ۱۳۹۰ ساعت 13:24 توسط آهوی وحشی
|
ورزش
کشف شده که حرکت انگشتان دست برای درمان اعجاز می کند،
یک تمرین ساده روزانه که می توان در هر ساعتی انجام داد، مزایای زیر را دارد:
درمان افسردگی و استرس
تنظیم فشار خون
تولید سروتونین، یعنی انتقال دهنده های عصبی، که لذت و شادی را افزایش می دهند
فعال کردن گردش خون
درمان وحشت زدگی
رفع ترس وهراس
و بسیاری مزایای دیگر و
هر دردی را درمان می کند. با این روش آشنا شوید :
&&&&&&&&
&&&&&&&
&&&&&&
&&&&&
&&&&
&&&
&&
&
$
+ نوشته شده در چهارشنبه ۱۸ آبان ۱۳۹۰ ساعت 13:22 توسط آهوی وحشی
|
"خیانت
گاهی که دلم
به اندازه ی تمام غروبها می گیرد
چشمهایم را فراموش می کنم
اما دریغ که گریه ی ، دستانم نیز مرا به تو نمی رساند
من از تراکم سیاه ابرها می ترسم و هیچ کس
مهربانتر از گنجشکهای کوچک کوچه های کودکی ام نیست
و کسی دلهره های بزرگ قلب کوچکم را نمی شناسد
و یا کابوسهای شبانه ام را نمی داند
با این همه ، نازنین ، این تمام واقعه نیست
از دل هر کوه کوره راهی می گذرد
و هر اقیانوس به ساحلی می رسد
و شبی نیست که طلوع سپیده ای در پایانش نباشد
از چهار فصل دست کم یکی که بهار است من هنــوز تورا دارم
تا دوباره دیدنت
این رختخواب را" وارونه"خواهم خوابید!
"خیانت" است به تو
سر برکنار"خیالت" گذاشتن....
*************************************
گاهی دلم از هرچه آدم است می گیرد
گاهی دلم دو کلمه حرف مهربانانه می خواهد
نه به شکل دوستت دارم و یا نه به شکل بی تو میمیرم
ساده، شاید مثل دلتنگ نباش
فردا روز دیگری ست
+ نوشته شده در دوشنبه ۱۶ آبان ۱۳۹۰ ساعت 12:7 توسط بی تا
|
مترسك
یک مترسک خریده ام ،عطر همیشگی ات را به تنش زده ام
در گوشه ی اتاقم ایستاده،درست مثل توست
فقط اینکه روزی هزار بار مرا از رفتنش نمی ترساند
+ نوشته شده در دوشنبه ۱۶ آبان ۱۳۹۰ ساعت 12:5 توسط بی تا
|
من از تو ................................
گرچه روزهای بی تو بودن می گذره ولی من تا آخر عمرم هم از تو و هم از این روزها نمیگذرم
می فهمی؟؟.........ن........میگ.......ذ......رم(ش)
+ نوشته شده در دوشنبه ۱۶ آبان ۱۳۹۰ ساعت 12:5 توسط بی تا
|
هی کافه چی!
دستور بده سیگار بیاورند
و پاسور هم
و مردها را دور میز من جمع کن.....
بگو بنوازند
.
.
.
شاید غیرتی شد و برگشت......!!!!
یک فنجان چای داغ
و نگاه خیره ام به آن
که عرق به چهره ی فنجان نشانده!
از این چای داغ هم هم کمتری آیا؟
که حتی ضجه هایم نیز مانعت نشد
چه رسد به عرق شرم کردنت از حرم نگاهم....
دل درد گرفته ام از بس فنجان های قهوه را سر کشیدم
و تو ته هیچکدام نبودی
میخواهم قهوه بخورم
تلخ است
لطفا کمی به فنجانم نگاه کن
ما همیشه به اندازه ی
یک فنجان چای شیرین وقت داشتیم
ولی....
هیچ گاه حرفی جز
تلخی جدایی ها نزدیم!!!
دارم با نبودنت کنار می آیم
فقط با بودنت کنارش
کنار نمی آید دلم
درد مرا انتخاب کرد
من ،تو را
تو، رفتن را......
+ نوشته شده در دوشنبه ۱۶ آبان ۱۳۹۰ ساعت 12:3 توسط بی تا
|
(دکتر علی شریعتی)
با این که این مطلب زیاده ولی دلم نیومد بزارم تو ادامه مطلب...حتما بخونیدش::
دیروز همسایه ام از گرسنگی مرد ، در عزایش گوسفندها سربریدند ( شریعتی )
از خداوند چیزی برایت میخواهم که جز خدا در باور هیچکس نگنجد! دکتر شریعتی.
در
بیکرانه زندگی دو چیز افسونم کرد ، آبی آسمان که می بینم و میدانم نیست و
خدایی که نمی بینم و میدانم که هست.. ( دکتر علی شریعتی )
روزگاریست که شیطان فریاد می زند: آدم پیدا کنید! سجده خواهم کرد. ( شریعتی )
در دردها دوست را خبر نکردن ، خود نوعی عشق ورزیدن است! ( دکتر شریعتی )
گاهی گمان نمیکنی ولی میشود ، گاهی نمی شود که نمی شود!
گاهی هزار دوره دعا بی اجابتست! گاهی نگفته قرعه به نام تو می شود!
گاهی گدای گدایی و بخت یار نیست! گاهی تمام شهر گدای تو می شود!!!
< شریعتی >
ساعتها را بگذارید بخوابند! بیهوده زیستن را نیاز به شمردن نیست. ( دکتر علی شریعتی )
مشکلات انسانهای بزرگ را متعالی می سازد و انسانهای کوچک را متلاشی. ( شریعتی )
خدایا،به من توفیق تلاش در شکست،صبر در نومیدی،رفتن بی همراه،
جهاد بی سلاح،کار بی پاداش،فداکاری در سکوت،دین بی دنیا،عظمت بی نام،
خدمت بی نان،ایمان بی ریا،خوبی بی نمود،مناعت بی غرور،عشق بی هوس،
تنهایی در انبوه جمعیت،و دوست داشتن بی آنکه دوست بداند،روزی کن.(دکتر علی شریعتی)
بغض بزرگترین نوع اعتراض در برابر آدم هاست اگر بشکنه دیگه اعتراض نیست التماسه.
دکتر شریعتی.
زخمی بر پهلویم هست روزگار نمک می پاشد و من پیچ و تاب میخورم و
همه گمان میکنند که من میرقصم.
( دکتر شریعتی )
نامم را پدرم انتخاب کرد ، نام خانوادگی ام را یکی از اجدادم! دیگر بس است ،
راهم را خودم انتخاب می کنم.
( دکتر شریعتی )
دلی که ازبی کسی تنها است،هرکس رامیتواندتحمل کند.!
به دکتر شریعتی گفتن استاد سیگار طول زندگی را کوتاه میکند....دکتر در جواب ایشان گفت من به عرض
زندگی فکر میکنم...
دنیا را بد ساخته اند،کسی را که دوست داری تو را دوست نمیدارد،کسی که تو را دوست دارد تو دوستش نمی داری. اما کسی که تو دوستش داری و او هم تو را دوست دارد به رسم و آیین هرگز به هم نمی رسید.
و این رنج است...
روزگاریست که شیطان فریاد می زند: آدم پیدا کنید! سجده خواهم کرد. (دکتر علی شریعتی)
+ نوشته شده در دوشنبه ۱۶ آبان ۱۳۹۰ ساعت 12:1 توسط بی تا
|
آخرين مد
به مدُ پوشان عالم بگویید آخرین مُد کفن است...
+ نوشته شده در دوشنبه ۱۶ آبان ۱۳۹۰ ساعت 11:53 توسط بی تا
|
پیغام گیر شعرا
فرض بر این است که شما با تلفن این شعرای عزیز تماس گرفته اید و شاعر محترم منزل تشریف ندارند و تلفن ایشان روی پیغام گیر است.
پيغامگير حافظ:
رفتهام بيرون من از كاشانهي خود غم مخور
تا مگر بينم رخ جانانهي خود غم مخور
بشنوي پاسخ ز حافظ گر كه بگذاري پيام
زان زمان كو باز گردم خانهي خود غم مخور
پيغامگير سعدي:
از آواي دل انگيز تو مستم
نباشم خانه و شرمنده هستم
به پيغام تو خواهم گفت پاسخ
فلك گر فرصتي دادي به دستم
پيغامگير فردوسي:
نميباشم امروز اندر سراي
كه رسم ادب را بيارم به جاي
به پيغامت اي دوست گويم جواب
چو فردا برآيد بلند آفتاب
پيغامگير خيام:
اين چرخ فلك، عمر مرا داد به باد
ممنون توام كه كردهاي از من ياد
رفتم سر كوچه، منزل كوزه فروش
آيم چو به خانه، پاسخت خواهم داد
پيغامگير منوچهري:
از شرم، به رنگ باد باشد رويم
در خانه نباشم كه سلامي گويم
بگذاري اگر پيام، پاسخ دهمت
زان پيش كه همچو برف گردد رويم
پيغامگير مولانا:
بهر سماع از خانهام، رفتم برون، رقصان شوم
شوري برانگيزم به پا، خندان شوم، شادان شوم
برگو به من پيغام خود، هم نمره و هم نام خود
فردا تو را پاسخ دهم، جان تو را قربان شوم!
پيغامگير باباطاهر:
تليفون كرده اي جانم فدايت
الهي مو به قربون صدايت
چو از صحرا بيايم، نازنينم
فرستم پاسخي از دل برايت
+ نوشته شده در جمعه ۱۳ آبان ۱۳۹۰ ساعت 20:27 توسط بی تا
|
پرهیز از نگاه کردن به کسی که شوق دیدنش کلافه ات کرده ،
تردید مبهمی را به
یقینی روشن تبدیل می کند: عاشق شده ای.
+ نوشته شده در جمعه ۱۳ آبان ۱۳۹۰ ساعت 20:20 توسط بی تا
|
شادی پس از گل
شادی پس از گل در یکی از مسابقات پخش زنده شبکه ۳ سیما صحنه شرم آوری را رقم زد!
+ نوشته شده در جمعه ۱۳ آبان ۱۳۹۰ ساعت 20:9 توسط بی تا
|
ژن عامل بی حجابی
خبرگزاری فارس:
یک زوج دانشجوی ایرانی موفق شدند برای نخستین بار در تاریخ بشریت، ژن عامل
بی حجابی را کشف کنند. خانم الهام غلامحسینی دانشجوی دانشگاه جامعة
الزهرا با کمک همسرش، آقای رجب فاطم زاده که او نیز دانشجوست و در دانشگاه
امام صادق تحصیل میکند، موفق به این کشف بزرگ شده اند.
خانم
غلامحسینی در ارتباط با این کشف بزرگ به خبرگزاری فارس گفت: «یکی از
دغدغه های همیشگی مقام معظم رهبری، حفظ و رعایت ارزشهای اسلامی در کشور
است. روی همین اصل، من و همسرم از سالها قبل به صورت مستمر اقدام به
تحقیقات گسترده ای در این زمینه کردیم.
اواخر
سال هشتاده و سه بود که ما به نتایج بسیار مهمی رسیدیم و تقریبا مطمئن شده
بودیم که به زودی ژن عامل بی حجابی را کشف خواهیم کرد اما متاسفانه دیگر
پولی برایمان باقی نمانده بود. لازم است این نکته را بگویم که ما این
تحقیقات را با هزینه شخصی خودمان شروع کرده بودیم.
پس
از این که سرمایه شخصی ما تمام شد به نهاد ریاست جمهوری که آن زمان در
دست اصلاح طلبان بود مراجعه کردیم و گفتیم که ما چنین تحقیقاتی را دنبال
کرده ایم و چیزی تا نتیجه دادن آن هم باقی نمانده و تنها چیزی که از شما
میخواهیم این است که اندکی بودجه در اختیار ما قرار بدهید اما با کمال تاسف
بایستی بگویم که شخص رئیس جمهور وقت، وقتی متوجه منظور ما از انجام
تحقیقات شد نه تنها کمکی به ما نکرد بلکه دستور به تعطیلی آزمایشگاه و روند
تحقیقات داد این در حالی بود که ما در
آستانه کشف ژن عامل بی حجابی بودیم.
من
و همسرم پس از دیدن این برخوردها به کلی روحیه خودمان را از دست دادیم و
تصمیم گرفتیم که این موضوع را تمام شده تلقی کنیم. تقریبا یک سالی از این
قضیه گذشته بود که یک روز چند نفری از نهاد ریاست جمهوری به خانه ما
آمدند. شخصی که بعدا فهمیدم برادر دکتر احمدی نژاد هستند به من گفتند که ما
کاملا در جریان تحقیقات گذشته شما هستیم و میدانیم که اصلاح طلبان چه
خیانتی در حق شما و کشور کرده اند. برادر رئیس جمهور به من گفتند که شخص
دکتر احمدی نژاد خواستار این هستند که ما
مجددا تحقیقات خودمان را ادامه بدهیم.
به
دستور دکتر احمدی نژاد بلافاصله آزمایشگاهی مدرن با تمامی امکانات در
اختیار ما قرار داده شد. ما بلافاصله دست به کار شدیم و در کمتر از یک سال
توانستیم ژن عامل بی حجابی را کشف کنیم.
شاید
با خود بگوئید پس چرا این قدر دیر این کشف بزرگ اعلام شد؟ در حقیقت کشف ژن
عامل بی حجابی دستاورد بزرگی بود اما به تنهایی کافی نبود. ما میخواستیم
با کشف این ژن راهی برای خنثی سازی آن پیدا کنیم و همین موضوع هم سبب شد که
خبر کشف آن تا به امروز به تاخیر بیفتد و البته امروز با افتخار میگوییم
که علاوه بر کشف ژن عامل بی حجابی موفق به ساخت دارویی جهت خنثی سازی آن
نیز شده ایم. این دارو فعلا بر روی رده سنی زیر هفت سال آزمایش میشود و
چنانچه انتظارات ما را برآورده
کرد
برای سنین بالاتر نیز ساخته میشود.»
قابل ذکر است که این دارو به زودی همراه با قطره فلج اطفال در طرحی ملی و به صورت گسترده در سراسر کشور توزیع خواهد شد.
خبرگزاری فارس
+ نوشته شده در پنجشنبه ۱۲ آبان ۱۳۹۰ ساعت 18:36 توسط بی تا
|
مهندسی واقعی توسط یک حشر
Real Engineering by an insect
Straight line
برش در امتداد خط مستقیم
Leaving the end part to hang the house
قسمت آخر برای تعلیق خانه بُرش نمی خورد
Measuring distances
اندازه گیری فاصله ها
Folding the leaf - real art
تا کردن برگ - هنر واقعی
From beneath
و نیز از قسمت زیر
Holding two sides together
دو قسمت را همزمان کنار هم نگهداشتن
Using right side to hold and left side to fold
قسمت راست را نگهداشتن تا قسمت چپ تا بخورد...!
Real engineering ...
مهندسی واقعی ...
House is now hanging to keep enemies out
خانه اکنون معلق است تا دست دشمنان به آن نرسد
installing the door
تعبیه درب وردی منزل
Checking the support and enforcing it with glue
کنترل تکیه گاه و محکم نمودن آن با چسب
isn’t it the best engineering?
آیا این مهندسی نیست؟
The miracle of creation has no end
معجزه آفرینش پایانی ندارد ...
سکوت میکنم
زیرا نه نجوا و نه فریاد، هیچ یک کافی نیست
حتی سکوت نیز ناکافی است و دایره سخن ناتوان از سخن گفتن
افسون شده ام
من بهت زده پروردگارم هستم
که در صلاح او رخنه نمیتوان کرد
و در مطلق بودنش تردید جایی ندارد
او خود خالق واژه ها و مالک تمام هستی است
+ نوشته شده در پنجشنبه ۱۲ آبان ۱۳۹۰ ساعت 18:33 توسط بی تا
|
به سیاره حبابهای صابونی خوش آمدید!
به سیاره حبابهای صابونی خوش آمدید!
یک عکاس خوش ذوق انگلیسی تصاویری از نمای نزدیک حبابهای صابونی تهیه کرده
است که شبیه به سیارات محل زندگی بیگانگان فضایی به نظر میرسند.
به
گزارش خبرگزاری مهر، در نگاه اول به نظر میرسند که این تصاویر دیدنی
مربوط به یک خورشید درخشان بر فراز یک دنیای بیگانه دور باشند، اما با
کمیدقت متوجه میشوید که نمایی نزدیک از سطح روغنی حبابهای صابون هستند.
این عکسها را "ریچارد هیکس"، عکاس 38 ساله انگلیسی گرفته است که چند سالی میشود عکاسی از حبابها به بزرگترین سرگرمیاش تبدیل شده است.
وی
در خصوص این عکسها اظهار داشت: "گاهی اوقات عقب میایستم و تنها یک حباب
را تماشا میکنم. دور آن راه میروم. آن را تحسین میکنم و میبینم که چطور
نور بر روی آن بازی میکند و بعضی وقتها از یک حباب عکس میگیرم و در آن
چیزهایی میبینم که انتظارش نداشتم. من تا زمانی که با دقت بر روی نمایشگر
دوربین به این حبابها نگاه نکرده بودم نفهمیدم که آنها شبیه سیارات هستند."
براساس
گزارش دیلی میل، این عکاس انگلیسی برای تهیه این تصاویر از یک دوربین
نیکون D90 با قیمت 650 پوند استفاده کرده و لنز دوربین را همیشه در مرکز
بازتابش حباب قرار داده است.
+ نوشته شده در پنجشنبه ۱۲ آبان ۱۳۹۰ ساعت 18:10 توسط بی تا
|
خسته از تمام روزمرگي ها نشسته ام و فيس بوکم را به صحبت ميگيرم
عکس دوستاني را ميبينم آنور ِ مرز هاي ممنوعه
که به کنسرت داريوش ميروند و شوق چشمشان
شبيه مشروب دستشان لبريز است
خوشحالشان ميشوم ...
آزادي را در چشم هايشان خيره ميشوم و لبخند ميزنم / تلخ لبخند ميزنم
دلم برايشان تنگ شده و چه خوب که دلشان با چيز هايي سرگرم است که
در خانه ي پدري ، جايي براي اکران نداشت
به خودم مي انديشم که درگير ِ رفتنم ...
شبيه سربازي که آنقدر از شکست مطمئن است
که فرار را به قراري که با تمام مرز هاي کشورش بسته ترجيح ميدهد
مي دانم روزي دلم براي تمام آنچه ايران است تنگ مي شود
دلم براي ميدان انقلابش و آن همه چشم خسته که از سر کار مي آيند
و چه دوست داشتني تو را آدم حساب نميکنند ....
براي کافه نادري ... که جاي قهوه بوي شعر از حواليش مي آمد
براي تمام قهوه فرانسه هاي دست چندمي که
در گودو ، تمدن ، هنر ، سپيدگاه ... خوردم و
دلم را به چشم هاي گارسونش خوش ميکردم که هميشه شکر را جا ميگذاشت
براي تمام راننده تاکسي هايي که از فشار تنهايي ، مرا به حرف ميگرفتند
و چه شيرين بود وقتي يک راننده تاکسي با تو از نيچه حرف ميزند
يا وقتي پينک فلويد ميگذارد و شروع ميکند به ترجمه کردنش
دلم براي تمام چارشنبه سوري هايش ...
که دختر همسايه ، غريبيگي هايش را براي يک شب کنار ميگذاشت
و دور آتش سرخپوستي ميرقصيديم
دلم براي دلهره ي مشروب خريدنش تنگ ميشود... که به هزار نفر رو ميزدي
آخرش چيپس و ماست و صداي هايده تو را از ديسکو هاي وگاس هم فرا تر ميبرد
براي تمام نان هايي که در کودکي ميخريديم
زنبيل به دست به خيابان ميزديم و با دوچرخه هايمان
به تمام الگانس ها پز ميداديم
براي جاده کندوان و تمام جيغ هايي که ميکشيديم و دعا ميکرديم
تمام تونل ها براي يک روز هم که شده قد بکشند
....
هرچه با خودم تقلا ميکنم ميبينم هنوز هم ترجيح مي دهم آلبوم ابي را
با بدختي بگيرم تا اينکه مشروب به دست فرياد بزنم : خلـــــــــيج رو بخون ، خليج
هنوز ترجيح مي دهم روي ميز هاي کافه نادري ،
درگير پيدا کردن ِ جاي فروغ باشم تا اينکه در شانزاليزه ،
قهوه ام را با لهجه ي فرانسوي بخورم
هنوز دلم ميخواهد راننده تاکسي برايم از نيچه بگويد و من ذوق کنم
....
هنـــــــــــوز دلم ميخواهد سيگارم را يواشکي از پدر بکشم
تا شب هايي که اعصابش /سيگار ميخواست ، با خجالت از من بپرسد :
" از جعبه سيگار ِ پسر به پدر ارث ميرسه يا نه ؟ "
هنوز دلم ميخواهد پارک پرواز بلند ترين جاي دنيا باشد ....
هنوز دلم ميخواهد تمام پارتي ها ، به پتو هاي چسبيده به پنجره مجهز شود
ميداني ؟ فقر ، يک صميميت احمقانه مي آورد ، که هيچ فلسفه اي از پس تعبير
لذتش بر نيامده
...
بايد رفتنم را به عقب بيندازم ....
من دلم هنوز گير ِ اسم کوچه هاييست که جبهه نرفته شهيد شدند
هنوز دلم پيش تخفيفيست که مادر / چانه اش را ميزد
هنوز دلم تنگ تمام اتفاق هاييست که در مرز هاي ايران ميفتد
هنـــــــــــــــوز دلم گير ِ تمام ميدان هاي شهر است که از هر فاصله اي
داد ميزنند : آزادي ...يک نفر ... آزادي ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
.
.
.
اين فرودگاه هر چقدر مجهز باشد ، دلبستگي هاي مرا بلند نمي کند
آقاي راننده ... حميرا بگذار ... دربست ... تمام تهران را بگرديم
دلم نرفته ... تنگ شده براي ماندنم ...........
عکس دوستاني را ميبينم آنور ِ مرز هاي ممنوعه
که به کنسرت داريوش ميروند و شوق چشمشان
شبيه مشروب دستشان لبريز است
خوشحالشان ميشوم ...
آزادي را در چشم هايشان خيره ميشوم و لبخند ميزنم / تلخ لبخند ميزنم
دلم برايشان تنگ شده و چه خوب که دلشان با چيز هايي سرگرم است که
در خانه ي پدري ، جايي براي اکران نداشت
به خودم مي انديشم که درگير ِ رفتنم ...
شبيه سربازي که آنقدر از شکست مطمئن است
که فرار را به قراري که با تمام مرز هاي کشورش بسته ترجيح ميدهد
مي دانم روزي دلم براي تمام آنچه ايران است تنگ مي شود
دلم براي ميدان انقلابش و آن همه چشم خسته که از سر کار مي آيند
و چه دوست داشتني تو را آدم حساب نميکنند ....
براي کافه نادري ... که جاي قهوه بوي شعر از حواليش مي آمد
براي تمام قهوه فرانسه هاي دست چندمي که
در گودو ، تمدن ، هنر ، سپيدگاه ... خوردم و
دلم را به چشم هاي گارسونش خوش ميکردم که هميشه شکر را جا ميگذاشت
براي تمام راننده تاکسي هايي که از فشار تنهايي ، مرا به حرف ميگرفتند
و چه شيرين بود وقتي يک راننده تاکسي با تو از نيچه حرف ميزند
يا وقتي پينک فلويد ميگذارد و شروع ميکند به ترجمه کردنش
دلم براي تمام چارشنبه سوري هايش ...
که دختر همسايه ، غريبيگي هايش را براي يک شب کنار ميگذاشت
و دور آتش سرخپوستي ميرقصيديم
دلم براي دلهره ي مشروب خريدنش تنگ ميشود... که به هزار نفر رو ميزدي
آخرش چيپس و ماست و صداي هايده تو را از ديسکو هاي وگاس هم فرا تر ميبرد
براي تمام نان هايي که در کودکي ميخريديم
زنبيل به دست به خيابان ميزديم و با دوچرخه هايمان
به تمام الگانس ها پز ميداديم
براي جاده کندوان و تمام جيغ هايي که ميکشيديم و دعا ميکرديم
تمام تونل ها براي يک روز هم که شده قد بکشند
....
هرچه با خودم تقلا ميکنم ميبينم هنوز هم ترجيح مي دهم آلبوم ابي را
با بدختي بگيرم تا اينکه مشروب به دست فرياد بزنم : خلـــــــــيج رو بخون ، خليج
هنوز ترجيح مي دهم روي ميز هاي کافه نادري ،
درگير پيدا کردن ِ جاي فروغ باشم تا اينکه در شانزاليزه ،
قهوه ام را با لهجه ي فرانسوي بخورم
هنوز دلم ميخواهد راننده تاکسي برايم از نيچه بگويد و من ذوق کنم
....
هنـــــــــــوز دلم ميخواهد سيگارم را يواشکي از پدر بکشم
تا شب هايي که اعصابش /سيگار ميخواست ، با خجالت از من بپرسد :
" از جعبه سيگار ِ پسر به پدر ارث ميرسه يا نه ؟ "
هنوز دلم ميخواهد پارک پرواز بلند ترين جاي دنيا باشد ....
هنوز دلم ميخواهد تمام پارتي ها ، به پتو هاي چسبيده به پنجره مجهز شود
ميداني ؟ فقر ، يک صميميت احمقانه مي آورد ، که هيچ فلسفه اي از پس تعبير
لذتش بر نيامده
...
بايد رفتنم را به عقب بيندازم ....
من دلم هنوز گير ِ اسم کوچه هاييست که جبهه نرفته شهيد شدند
هنوز دلم پيش تخفيفيست که مادر / چانه اش را ميزد
هنوز دلم تنگ تمام اتفاق هاييست که در مرز هاي ايران ميفتد
هنـــــــــــــــوز دلم گير ِ تمام ميدان هاي شهر است که از هر فاصله اي
داد ميزنند : آزادي ...يک نفر ... آزادي ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
.
.
.
اين فرودگاه هر چقدر مجهز باشد ، دلبستگي هاي مرا بلند نمي کند
آقاي راننده ... حميرا بگذار ... دربست ... تمام تهران را بگرديم
دلم نرفته ... تنگ شده براي ماندنم ...........
+ نوشته شده در پنجشنبه ۱۲ آبان ۱۳۹۰ ساعت 10:14 توسط آهوی وحشی
|
طعم حقیقی زندگی
هر روز صبح که چشم میگشایی
یعنی قرار است که باشی
یعنی هنوز باید نقشت را در این صحنه شگفت زندگی بازی کنی
یعنی هنوز فرصت داری تا زندگی کنی
و هر روز جدید ، می تواند آغازی جدید باشد
نگاهی نو ، حضوری نو ، تجربه ای نو برای تو
با گذشته ها زندگی نکن
هر آنچه از قبل در ذهنت تلمبار کردی را رها کن
تو هر لحظه می توانی تازه باشی و جاری شوی
نگذار که غبار و غم گذشته ها زندگی تو را درجا نگه دارد
تنها درس هایت را بگیر و عبور کن
به راستی که اگر از اسارت گذشته رها شوی
طعم حقیقی زندگی را خواهی چشید
و آن چیزی نیست جز زندگی کردن در هر لحظه و برای همان لحظه
بی حسرت و بی نگرانی !
+ نوشته شده در پنجشنبه ۱۲ آبان ۱۳۹۰ ساعت 10:11 توسط آهوی وحشی
|
فكر ميكنم ،هنوز كمي آدم باشم